Moesson in Pakistan
Column Theo Schmitz H20 magazine nr. 16, augustus 2010
Met enorme modderstromen hoog in de bergen van Pakistan is het moessonseizoen in Azië losgebarsten. Een overvloed aan regen maakte alles los wat vast zat. Huizen, scholen, wegen en duizenden mensen die zich niet meer staande kunnen houden. Waterstromen op weg naar beneden: de mega steden in de delta’s.
Nu in Pakistan, vorig jaar in Manilla, daarvoor bij Jakarta. Ook India, China en Bangla Desh zijn potentiële slachtoffergebieden. Waar waterschappen in ons land meer dan duizend jaar ervaring hebben moet de strijd tegen het water daar nog van de grond komen. Niet alleen in Azië, maar ook in Zuid Amerika. En het zijn allang niet meer de Niño’s en Niña’s, die de grote tropische steden bedreigen. Ook in Centraal Europa en aan de Amerikaanse kusten vreest men de verwoestende kracht van rivieren en oceanen. Eerste effecten van de klimaatverandering?
Er is maar één antwoord op watergeweld: infrastructuur om water te beteugelen met een strakke planologische cityplanning. Kennis en kunde waar Nederland superieur in is: partijen als Deltares met de fraaiste software om rivieren in hun loop te simuleren, consultants met top ingenieurs om de steden van de toekomst te ontwerpen en te bouwen.
Onbegrijpelijk dat wij in deze wereld’handel’ zo zwak staan. Vermoedelijk zijn hier taboes te doorbreken. Hoe werken wij onderling samen in verre landen, wat gunnen wij elkaar?
En: hoe breken wij markten open? Op airports in Australië, Canada en USA staan pallets met noodhulp altijd klaar om op eerste signaal uitgevlogen te worden. De zevende vloot (USA) dropt die hulpgoederen met liefde. Vermoedelijk van de nodige exportlabels voorzien.
Wij kunnen dat toch ook! Zijn wij niet doorgeslagen in terughoudendheid? Onze stokoude buren weten nu nog wie aan het einde van de oorlog het wittebrood dropten en Marshall hulp brachten.
Wat de definitie van ontwikkelingshulp (untied) inhoudt?
Theo Schmitz
Directeur Vewin