De Nederlandse drinkwatervoorziening wordt ernstig bedreigd door het onverstandig omgaan met een van de belangrijkste bronnen voor drinkwater: de grote hoeveelheid aan zoetwater in Nederland.

Overal in de wereld wordt met jaloezie naar onze drinkwatervoorziening gekeken: goed, gezond en goedkoop drinkwater voor iedereen thuis, 24 uur per dag en 7 dagen in de week . Men spreekt hierbij wel van een van de Nederlandse Kroonjuwelen. Die Kroonjuwelen hebben wij te danken aan de aanwezigheid van en het zorgvuldig omgaan met  zoetwaterbekkens en zoetwater rivieren in onze delta.

Gebrek aan visie op de drinkwatervoorziening in de toekomst, een stuitend gebrek aan ambitie bij de Nederlandse overheid, gekoppeld aan een keiharde lobby van industrie en agrarische sector zorgen voor een ernstige bedreiging voor de continuïteit, de kwaliteit en de betaalbaarheid van de Nederlandse drinkwater voorziening. Dit blijkt uit de volgende punten:

In de voortgangsrapportage (dec. 2007) van het kabinet over de implementatie Kaderrichtlijn Water (KRW) worden de doelstellingen verschoven van 2015 naar 2027.

Het kabinet spreekt niet meer over normen, niet meer over richtwaarden, maar slechts over streefwaarden als criterium voor waterkwaliteit. Daarbij gaat het slechts om de ecologische kwaliteit en niet over de drinkwaterkwaliteit van het oppervlaktewater. Nederland neemt daarbij ook nog eens genoegen met een realisatie van de doelstellingen van 80%.

Er wordt openlijk gesproken over het verzilten van de grote zoetwaterbekkens in het IJsselmeer en de Biesbosch, die essentieel zijn voor de Nederlandse drinkwatervoorraad.

In Europees verband dringt Nederland niet aan op afspraken over probleemstoffen in de stroomgebieden van Rijn en Maas en het nemen van preventieve maatregelen bij de bron.

In de nieuwe Leidraad KRW-lozingsvergunningen worden vergunningen voor lozingen gemakkelijker en vaker verleend, terwijl er bijvoorbeel ook geen rekening gehouden wordt met de waterstanden op het specifieke moment (debietafhankelijk).

De vorige minister van Verkeer en Waterstaat is akkoord gegaan met een verhoging van de toegestane temperatuur van het oppervlakte water van 25 naar 28 graden. Drinkwaterbedrijven mogen echter water met een temperatuur van hoger dan 25 graden niet innemen voor drinkwaterproductie.

De Nederlandse drinkwaterbedrijven geven nu al jaarlijks 44 miljoen euro uit aan extra zuiveringsinspanningen om de huidige drinkwaterkwaliteit te waarborgen. Door de huidige opstelling van de overheid zullen die kosten verder toenemen tot 159 miljoen en verder zelfs oplopen tot 276 miljoen. De consument zal deze kosten gaan betalen, waarmee een einde lijkt te komen aan het adagium: de vervuiler betaalt.

Lees hier de tien eisen van Vewin om de drinkwatervoorziening veilig te stellen