Schaliegaswinning risico’s voor drinkwater

Terug 9 september 2015

Schaliegaswinning risico’s voor drinkwater

​Er zijn risico's van schaliegaswinning voor de drinkwatervoorziening. Dat blijkt uit onderzoek van KWR dat vandaag door Vewin is aangeboden aan Tweede Kamerleden. Vewin, de vereniging van waterbedrijven in Nederland, maakt zich zorgen over deze risico's. Drinkwater moet aan zeer hoge kwaliteitseisen vol­doen en verontreinigingen kunnen grondwater langdurig onbruikbaar maken. Bij de bescherming van grond­water moet het voorzorgprincipe daarom leidend zijn.  

Bij winning van schaliegas is er sprake van zeer grote aantallen boringen met veel transport van chemi­caliën en afvalwater. De kans, dat er dan iets mis gaat is daardoor groot. Een eenmaal opgetreden veront­reiniging kan grote effecten hebben. De grondwaterbronnen kunnen namelijk lange tijd niet meer geschikt zijn om daar drinkwater uit te bereiden. Drinkwaterbedrijven willen die risico's niet lopen. Dit betekent dat in ieder geval geen schaliegaswinning moet plaatsvinden in gebieden voor de drinkwatervoorziening zo­als grondwaterbeschermingsgebieden, intrekgebieden, boringvrije zones en strategische reserves. Wet- en regelgeving (Mijnbouwwet en Structuurvisie Ondergrond) moet daarvoor worden aangepast. In overi­ge, niet uitgesloten ge­bieden, moet altijd de kwaliteit van het grondwater, zowel diep als ondiep, gemoni­tord worden.

Schaliesgaswinning: ernstige risico's voor het drinkwater
KWR heeft onderzoek gedaan naar faalkansen, effecten, risico's en de manier van monitoring bij het bo­ren naar schaliegas. In de VS wordt geschat dat het aantal schaliegasputten met gaslekkage op termijn kan oplopen tot 40% in delen van Pennsylvania. Er is ook gekeken hoe vaak in de Verenigde Staten ver­morsingen en lekkages voorkomen. In maximaal 4% van de gevallen blijkt boorvloeistof, olie of vervuild water te worden gemorst. Bij blowouts (ongecontroleerd vrijkomen van gassen en/of vloeistoffen) kunnen zelfs miljoenen liters vervuild water in het grondwater terecht komen. Ook in de boorputten kan het vol­gens KWR misgaan wanneer de cementering van de buiswand niet goed is. De vervuiling bij boorputten blijkt zich in ongeveer 2% van de gevallen voor te doen. Hoewel de percentages relatief laag zijn, zijn de gevolgen voor de drinkwaterlevering mogelijk groot. 

Monitoring
Het onderzoek leidt tot de conclusie dat met monitoring beter gekeken moet worden of er verontreiniging van het grondwater optreedt. De huidige manier van monitoren van grondwater bij booractiviteiten, is nog onvoldoende. De monitoring richt zich namelijk op verontreinigingen die ontstaan aan het maaiveld zoals vermorsingen. Er moet ook in het diepere, voor de drinkwatervoorziening relevante grondwater gekeken worden of er geen lekkages vanuit de boorputten zijn opgetreden. Ook na sluiting van de putten is moni­toring noodzakelijk. Met een nulmeting moet bovendien de situatie vóór de schaliegaswinning worden vastgelegd. Dit is nodig om te kunnen bepalen of er door schaliegaswinning verontreinigingen zijn opge­treden. Daarom wil Vewin dat de eisen voor monitoring in de Mijnbouwwet vastgelegd worden.

Klik hier voor het rapport 'Schaliegas & Drinkwater: Betrouwbaarheid'


VLNR: Tjeerd van Dekken (voorzitter van de vaste Kamercommissie van IenM) krijgt het schaliegasrapport overhandigd door Guïljo van Nuland (Brabant Water), Lieve Declercq (Vitens) en Walter van der Meer (Oasen)

Delen via:

Gerelateerd aan dit nieuwsbericht