Omgevingswet

Terug 11 maart 2016

Omgevingswet

Lozingen en vergunning

In de huidige Waterwet geldt dat het verboden is te lozen, tenzij hiervoor een vergunning is verleend. De wetgever heeft dit niet voor niets bedacht. Bedrijven die geen vergunning hebben om te lozen kunnen hierdoor aangepakt worden. Rijkswaterstaat en het waterschap hebben een instrument in handen om te handhaven. In de Omgevingswet  is het verboden om zonder omgevingsvergunning te lozen voor zover het betreft een bij AMvB aangewezen geval. Het Omgevingsbesluit bevat een limitatieve opsomming van vergunningplichtige lozingsactiviteiten: alles wat niet is aangewezen valt slechts onder algemene regels of is toegestaan. Handhaving is hierdoor moeilijk. Het betekent een omkering van de hoofdregel ‘lozen verboden, tenzij vergunning’  en is in strijd met het vereiste van de Kaderrichtlijn water om tenminste hetzelfde beschermingsniveau te handhaven.
 Maak het aantal vergunningplichtige activiteiten omvangrijker in het Omgevingsbesluit 
 Regel formele betrokkenheid van drinkwaterbedrijven bij de vergunningverlening

Integraal beleid

De Tweede Kamer heeft vastgesteld met een motie dat de duurzame drinkwatervoorziening van nationaal belang is. Bij de uitwerking van de Omgevingswet, waar van decentralisatie wordt uitgegaan, knelt dat. De vraag doet zich voor hoe een decentrale overheid dit nationale belang kan borgen. Het is denkbaar dat de gevolgen van een lozingsvergunning  op de Maas door een decentrale overheid in Limburg tot problemen leiden voor de drinkwatervoorziening in Zuid Holland die eveneens Maaswater als grondstof voor drinkwater gebruikt. Dit pleit ervoor dat nationale belangen ook nationale bescherming krijgen.
 Neem in de AMvB’s op dat bij vergunningverlening en algemene regels normen en eisen voor een duurzame openbare drinkwatervoorziening in acht moeten worden genomen

Ruimtelijke bescherming drinkwaterbronnen in tact houden

Het Rijk moet zorgen dat geen achteruitgang van de waterkwaliteit van waterlichamen plaatsvindt conform eisen KRW, zodat de zuiveringsinspanning bij drinkwaterbereiding kan worden verlaagd. Neem voor  waterwin- en grondwaterbeschermingsgebieden en boringsvrije zones beschermingsregels op. Houd de provincie bevoegd gezag voor vergunningen voor grondwateronttrekking ten behoeve van drinkwater. Beschermingszones oppervlaktewater vast¬leggen met toekenning van verantwoorde¬lijkheid aan overheden. Gebiedsdossiers wettelijk verankeren en de uitkomsten van de gebiedsdossiers verplicht opnemen in het Stroomgebiedsbeheersplan en waterplannen. Ruimtelijke bescherming van de drinkwaterwinning nationaal borgen in de AmvB’s en in visies, programma’s en -verordeningen met een drinkwaterbronnenparagraaf. Verplicht provincies om 3D-beschermingsgebieden vast te stellen. Daarnaast dient de bescherming van drinkwaterinfrastructuur te worden versterkt in ruimtelijk beleid
 Ruimtelijke bescherming van drinkwaterbronnen is een Rijkstaak uit te werken in de AmvB’s
 Benoem in BKL de openbare drinkwatervoorziening als nationaal belang
 Sta in kustgebied bebouwing niet toe op terreinen gerelateerd aan  de drinkwatervoorziening

Vroegtijdige signalering risico’s drinkwater door monitoren en normen waterkwaliteit

Heldere nationale kwaliteitsnormen voor oppervlaktewater, grondwater en bodem om te kunnen monitoren en om aan kwaliteitsdoelstellingen voor een veilige drinkwatervoorziening te voldoen. Ook voor nieuwe vreemde stoffen. Deze normen afstemmen op de normstelling van in te nemen water voor drinkwater op grond van de Drinkwaterwet. Oppervlaktewaternormen moeten ook gelden voor kleine wateren.
 Zet alle milieukwaliteitseisen uit het BKMW over in omgevingswaarden o.b.v. de Omgevingswet en voeg omgevingswaarden voor grondwater toe.
 Stem deze waarden af op de normen voor in te nemen water voor drinkwater op grond van de Drinkwaterwet.

Download standpunt

Delen via:

Gerelateerd aan dit standpunt